اینکه تقریبا همه میدانستند که امام به سمت مرگ حرکت میکند. خیلی از آن
آدمها .دلیلهای به ظاهر قانع کننده ای میاوردند مثلا الان آمادگی روحی ندارم٬کمک مالی
می کنم(عبیدلله حر جعفی)یا عیالوارم(مالک بن نصرارحبی).
جالبه که امام خیلی شفاف همه چیز را روشن میکند یک بار هم نمیگوید( ما میرویم کوفه
که حکومت را بگیریم یا غنیمت بدست آوریم یا حتی در شرایطی صلح کنیم) یک بار هم
نگذاشته که آدمها فکر کنند که خدا وخرما با هم جمع میشود.پس آدمهایی که با امام
بودنند حتما یک چیزی مثل عشق ٫انسانیت ومعرفت داشتند.
من همیشه فکر میکنم اگر من آن زمان بودم جزء کدام دسته میشدم.

