سلام بالاخره بعد از چند وقت امدم البته با یه دل پر .
خیلی بده آدم یه چیزهایی رو دوست داشته باشه یا حتی به اونها اعتقاد داشته باشه ولی بعد از چند وقت به همه اونها شک کنه.
همیشه فکر میکردم تو جایی که زندگی میکنم آزادم و میتونم خیلی از حرفهام رو راحت بزنم یا اگر یه ایده جدید که یه کم تاثیرگذار باشه داشته باشم حتما حمایت میشم .ولی حالا میبینم نه اصلا از این خبرها نیست.
نمونه اش هم شهرام گیل ابادی(مدیر رادیو جوان)که بعداز سه سال ساختارشکنی در رادیو شایدم بشه گفت یه جورایی توی تلویزون که از محافظه کارترین رسانه های کشورند حالا باید به قول یه عده روشنفکر بره تبعید.
واقعا متاسفم اول برای خودم(نمیدونم چرا)بعد هم برای آدمهای بی ظرفیتی که هیچ چیز رو ندیدند ولی وقتی چشمشون به چند تا انتقاد یا گله کوچک افتاد ارق دولتیشون گل کرد و از اونها تمسخر ساختارهای قانونی نظام جمهوری اسلامی رو برداشت کردند.
آره خوب راست میگن ما اصلا نیازی به انتقاد نداریم ما غنی ترین فرهنگ جهان رو داریم همین بسه دیگر حالا برای این چند تا مشکل کوچولوی فرهنگی هم باید صبر و مقاومت ملی داشته باشیم خدا خودش درست میکنه ما چی کاره ایم ازما که کاری برنمیاد.
دلم نمیاد این حرف شهرام گیل ابادی رو که توی مصاحبه اش با همشهری جوان گفته بود نگم هر حرکت این طوری نیاز به شهید داردمن این را دائم به بچه ها میگویم که اگر قرار است خراب شویم در این راه قصد قربت کنیم و شهید شویم.
+ نوشته شده توسط در جمعه 20 اردیبهشت1387 و ساعت
20:49 |