خداحافظ همشهری جوان عزیز

خب، به لطف مسئولین محترم ارشاد همشهری جوان هم توقیف شد.

 چند وقته دولت و به خصوص ارشاد سورپرایزهای فوق العاده ای برامون دارند.توقیف دنیای تصویر ،هفت،تغییرات شگرف رادیو جوان،لغو شدن کنسرتهای مختلف و....اما این یکی دیگر محشر بود،هدیه روز خبرنگار و روز جوان .

حالا دیگر باید دلمون را به مجله فیلم و چلچراغ خوش کنیم البته اگر زبونم لال توی مناسبت بعدی بلایی سرشون نیاید.

 سعي ميكنم امیدوار باشم شاید با اندکی صبر، سحر هم نزدیک شد.

 

22سالگی

امروز وارد بیست و دوسالگی می شم.

 

نمیدونم شاید زیاد خوشحال نیستم؛آخه یکسال با نو جوانی فاصله گرفتم، یکسال با کودکی فاصله

گرفتم ،یکسال با شیطنت و شلوغی نوجوانی فاصله گرفتم  که نمی خوام بگیرم .

 

شایدم چون یکسال به مرگ نزدیکتر شدم یکسال دیگر از فرصتی که به من داده شده بود برای رشد از دست دادم،

شاید از اینکه تو این بیست و دو سال می تونستم خیلی چیزهای بیشتری رو بدست بیارم و ....

 

دوستی می گفت:معنی خسران اینه که چیزی بدی و در مقابل  چیز کمتری دریافت کنی ،

 بالاترین چیزی که ما داریم عمرمون هست که باید ببنیم در قبالش چی بدست آوردیم،ولی معمولا خسران می کنیم.

 

شاید اصلا فلسفه جشن تولد همین باشه  که این موضوع را به آدم یاد آوری کنه.

شعار

ما عادت کردیم به شعار دادن نمی دونم شاید به خاطر تظاهرات و راهپیماییهای قبل انقلاب باشه که

قوه شعار دادن و شعار درست کردن ما قوی شده !!!

و این راهی برای پوشاندن خودمون در زیر این آرمان ها و کلیشه ها شده!

از انتخاباتهامون گرفته تا خودمون و حتی زندگی خانوادگی مون .و جالبتر از همه عمل ضد شعار برخی ماهاست است.

از وفای به عهد و این جور چیزها با آب و تاب حرف می زنیم و حتی کوچکترین قرارمون یادمون میره.

از دوستی و پایبندی به اون حرف زیاد می زنیم  اما کلمه ی وفا در دایره لغات عملهامون حذف شده.

از احترام به پدر و مادر این چیزهای خوب که دیگه نگو....

این روزها اینقدر این چیزها رو دیدم و شنیدم  که خسته شدم.

ای کاش شعارهامون مطابق عملمون و خواست درونمون باشه حتی اگه مقبول عمومی نیست حداقل 

اصل صداقت رو رعایت کردیم.