بوی عید

 

به نام خداوند بخشنده مهربان.

به عصر سوگند .؛که انسانها همه در زیانند(خسرانند) . مگر کسانی که ایمان آورده،و اعمال صالح انجام داده اند و یکدیگر را به حق سفارش کرده،و یکدیگر را به شکیبایی و استقامت توصیه نموده اند.(سوره عصر)

 

در معنای "خسران" گفته شده:به معنی کم شدن سرمایه است گاه به انسان نسبت داده میشود،و گاه به خود عمل نسبت داده میشود.

و برای ما انسان ها چه سرمایه ای ارزشمندتر از عمر است که در حال کم شدن است.

و یکی از پیام های عید همین  تلنگر است،که چه میدانیم شاید آخرین بهار را تجربه می کنیم(که پدربزرگم پارسال فکر نمیکرد آخرین بهارعمرش باشد.)

 

***و باز  وقت سال تحویل دلم میگیرد ،که یک سال دیگر گذشت و ما هنوز لیاقت دیدار یار را نیافتیم.

 

 

 

---

پ.ن 1:از آرزوهایم برای سال جدید این است که نویسنده دیگر وبلاگ سال دیگر فعالتر باشد که دلم برای نوشته هایش تنگ شده.

 

 

 

 

رسانه ملی

شب اربعین بود تو برنامه تیک تاک خانم بازیگر با کلی آرایش داشت با خانم نویسنده صحبت میکرد؛البته بحث حجاب تو رسانه ی ملی محدود می شه به برنامه های قبل از اذان و ظهر و احیانا روز شهادت و تولد  حضرت زهرا(س) غیر از اینها معنی حجاب تو تلویزیون به معنی پیدا نبودن موهاست و سه کیلو و نیم آرایش  خانم های مجری و بازیگر جزو لاینفک گریم است البته فیلم های تاریخی خصوصا آنهایی که کارگردان های  موجه مثل  ف.س دارند از کلیه موارد فوق مستثنا هستند،...

 

داشتم خانم بازیگر را می گفتم،که توی ساعت پیک تو رسانه ملی  در مورد شیوه های صحیح تربیت فرزند صحبت می کردند،می گفتند که تربیت فرزند فقط این نیست که توی جشن تولد ساز بزند و ما  پز  بدهیم این نیست که به کلاس موسیقی و زبان بفرستیم بلکه چیزهای مهمتری هم  هست.و بچه را باید آزاد گذاشت تا به دنبال علایق خود برود.

فکر می کنم  این طبقه روشنفکر متمدن جامعه ی ما فقط  مردم بالای شهر تهران رو می بینن!

انگار نمی دونند درصد زیادی از خانواده ها از هزینه های عادی تحصیل فرزندانشون عاجزند،انگار تا به حال ندیدن  تو همین وسط شهر خودمون خیلی از بچه ها بعد از مدرسه مدت زیادی رو تو صف می ایستند که اتوبوس بلیطی(در مقابل اتوبوس پولی) بیاد  همین تهران خودمون رو می گم نه روستاهای میناب که بچه ها پابرهنه میرن   توی کپر درس میخونن ....

آیا واقعا معضل اصلی تربیتی فرزندان امروز بچه های این کشور همین چیزهاست...

انگار که برخی از ما فقط دور و بر خودمون رو نگاه میکنیم  و گمان میکنیم همه مردم  هم مثل  ما زندگی میکنن....

ما از خودمون هم غافلیم.

 

چند سال پیش به یکی از روستاهای مازندران رفته بودم،مردم زمین های برنج که میراث خانوادگیشون بود می فروختند تا مبل و  تلویزین شیک تر و .... بخرند و همین مردم حاضر نبودند جمعه عصر جایی برند چون ممکن بود فیلم سینمایی رو از دست بدهند(قبول دارم که ممکن است خیلی هم همه گیر نباشد ولی آن منطقه که ما سفر کرده بودیم متاسفانه بود.)

در هر صورت من فکر میکنم  تلویزیون تو جامعه ی ما در فرهنگ سازی مردم خیلی تاثیر دارد و فقط مختص به قشر خاصی نیست و باید مخاطبش را عام مردم در نظر بگیرد.

شاید این سازمان در اهداف استراتژیک خود دچار مشکل است ، هرچند گمان شخصی من این است که  مدیران ارشد و میانی در اجرا درست عمل نمیکنند.  

 

و بخشی از آینده فرهنگی جامعه ما در دست همین مدیران است.