تا آنجا که یادم می آید ،همیشه همین بوده !
نزدیک انتخابات که می شه(خاصه ریاست جمهوری)کاندیدا ها و حامیانشون شروع می کنن به بالا بردن خودشون یا فرد مطبوعشون تا به ثریا و پایین آوردن رقیبشون تا به اسفل درجات.
هیچ وقت نفهمیدم چرا ،ما عادت داریم به سیاه و سفید،و اصلا خاکستری برامون وجود نداره.
حامیان یکی از نامزدها در تبلیغاتشون چنان از وضع مملکت،فضای بسته،مشکلات زیاد حرف می زنن،که گاهی فکر می کنم که در مورد یک کشور دیگر حرف می زنن!
من منکر مشکلات زیاد موجود نیستم ،حتی خودم نسبت به خیلی از موارد منتقدم،اما با سیاه نمایی و یک جانبه دیدن مخالفم.
باید مجموع شرایط و فعالیت ها را دید ،هم خوب و هم بد .
ما فقط می گردیم به دنبال نقاط سیاه تا بزرگشان کنیم.
این انتقاد به حامیان نامزد مقابل هم بر می گردد که سال ها خدمت سال های دور و سخت (چه قوی وچه ضعیف)کاندیدای رقیب را یا اصلا نمی بینند و یا کلا بی فایده می دانند.
نمی دانم چرا همه ی ما مدعیان اسلام،در این زمینه حتی سفارش اسلام یادمان نمی آید؟!
از عجایب و غرایب این روزها،این بود که یکی از آقایان نامزد که رئیس دولت قبلی را مایه ننگ و آبروریزی ایران خوانده بود ،در تبیین برنامه هایش گفت :من سفر های استانی،مسکن مهر ،سهام عدالت، بحث یارانه ها،استراژی فعلی در مقابل اسرائیل و... را ادامه خواهم داد!!!البته با ایجاد تغییر در مدیریت!!!
